مسأله 130 - اگر مگس يا حيواني مانند آن روى چيز نجسى كه تر است بنشيند وبعد روى چيز پاكى كه آن هم تر است بنشيند ، چنانچه انسان بداند نجاست همراه آن حيوان بوده ، چيز پاك نجس مىشود واگر نداند پاك است . مسأله 131 - اگر جائى از بدن كه عرق دارد نجس شود وعرق از آنجا به جاى ديگر برود ، هر جا كه عرق به آن برسد نجس مىشود ، واگر عرق به جاى ديگر نرود جاهاى ديگر بدن پاك است . مسأله 132 - اخلاطى كه از بيني يا گلو مىآيد ، اگر خون داشته باشد ، جائى كه خون دارد نجس وبقيه آن پاك است ، پس اگر به بيرون دهان يا بيني برسد ، مقدارى را كه انسان يقين دارد جاى نجس أخلاط به آن رسيده نجس است ومحلى را كه شك دارد جاى نجس به آن رسيده يا نه ، پاك مىباشد . مسأله 133 - اگر آفتابه‌اى را كه ته آن سوراخ است روى زمين نجس بگذارند چنانچه آب ، طورى زير آن جمع گردد كه با آب آفتابه يكى حساب شود ، آب آفتابه نجس مىشود ، بلكه اگر آب بر زمين جارى شود يا فرو رود ، در صورتي كه سوراخ آفتابه به زمين متصل باشد ، باز هم بنابر احتياط واجب بايد از آب آفتابه اجتناب كرد ، ولى اگر سوراخ آن به زمين نجس متصل نباشد وآب زير آفتابه هم با آب داخل آن يكى حساب نشود ، آب آفتابه نجس نمىشود . مسأله 134 - اگر چيزى داخل بدن شود وبه نجاست برسد ، در صورتي كه بعد از بيرون آمدن ، آلوده به نجاست نباشد پاك است ، پس اگر أسباب اماله يا آب آن در مخرج غائط وارد شود يا سوزن وچاقو ومانند اينها در بدن فرو رود وبعد از بيرون آمدن ، به نجاست آلوده نباشد ، نجس نيست . وهمچنين آب دهان وبيني اگر در داخل بدن به خون برسد وبعد از بيرون آمدن به خون آلوده نباشد ، پاك است .